"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

İt dalaşı 

Bizim köyde it dalaşı şöyle tarif edilir. Ölmüş bir hayvan (leş denir) sürünerek harman yerine götürülür. Leşin kokusunu alan itler etrafında toplanır. Hayvan kokuşmuş, insanlar burnunu sıkarak uzaklaşırlar, köpekler ise etrafında toplanmış pay almak

için birbirleri ile yarışırlar. İçinde güçlü olanlar başkalarına vermek istemezler. Karşı gelenlerle boğuşmaya başlar. Alt-üst, boyun, sırt derken kuyruğunu kaptırana kadar devam eder. Kuyruğunu kaptıran ise vıyaklayarak oradan kaçar. Bu, önlerindeki leş bitinceye kadar devam eder. Yediği leşlerin kanı kadar kendi de yaralanır. Meydan harp sahasına döner, it dalaşı budur.

Uçakların düşman uçaklarına saldırısı, korkutma hareketi de bundan mülhem olsa gerekir.

Televizyonlardaki aslanların dalaşması buna benzese de oradaki leşi kendileri kazanır, kendileri yerler. Bizdeki it dalaşı ise hayıra konma, ölmüş bir hayvanın bölüşülmesidir.

Yaşayan hayvan ve hayvan soyluları için geçerlidir. Kimi karnını şişirme, kimi makam ve mevki elde etme, kimi de pastanın bütünü benim olsun diyerek hükümran olma arzusundadır.

İtlerin ve it soyluların özelliği, verilen ekmeğe razı olmayıp leşlere hücum ederler. İnsan ile it soylarının farkı buradadır. İnsan olan alın teri, göz nuru ile kazandığına razı olur. İt soylular karınları şiştikçe yeni leşler ararlar. Bu, onların yaratılış yapısına uygundur.

Onların hali, mangal partisindeki kedilerin hali gibidir. Mangal yanıp etler koku saçmaya başlayınca, onlarca kedi etrafınızda toplanır. Bir kemik atınca hepsi o kemiğe doğru koşarlar. İşte it soylu haramzadeler de nerede bir leş, nerede bir kemik görse orada toplanırlar. Haram demez, helali bilmeyen onların bütün değeri yedikleri leş, içtikleri kan kadardır. Ve onlar devamlı ayaktadırlar. Hep uyanık, hep fırsatçıdırlar. Başkasının kanını emdikçe şişerler, etini yedikçe semizleşirler.

İnancımın dışındaki bütün sistemler leş hükmündedir. İçki, kumar, faiz, riba, seks karışımı olan sistemler Müslümana yasaktır, leş hükmündedir. Onların helali Müslümana haramdır. Onların yapısı it soyluların yapısı ile eş değerdir. Müslüman helali ararken, it soylular nerede bir leş bulsak, ne yapsak da milletin elindekini alsak düşüncesini taşırlar.

Bunun benzerini hep yaşamakta ve görmekteyiz. Bir kısmı kümeleşmiş, bu bizim payımız, size yedirmeyiz derken, diğer kısmı ne yapsak da bunların elindekini alsak, bütünü bizim olsa düşüncesindedirler. Sistemler leşleşmiş, kokusu her tarafı sarmıştır. Sarıkız, karakız ergenekon ya da benzerleri hep bu kokuya koşanlardır. Leşten paye koparmaya çalışanlardır.

Anlaşılan o ki, bugün Türkiye'de birbirlerini kırarcasına bir savaşın içine girenler vardır. Bu dalaşta Müslümanın yeri yoktur. Bırakın kuyruğunu kaptıranlar, vıyak vıyak bağırsın. Leş onların, leşlerine koşan onlardır. Bizi ilgilendiren ne var?

Duran KÖMÜRCÜ  28 Temmuz 2008 Vakit