"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

Vekalet edene vekil olmak

Geçen haftaki yazımı Cuma günü göndermiştim. Pazar günü hadiseyi televizyonda izlerken kanım dondu.
Gözyaşlarımı dökemez oldum. Bu ne hal yarabbi! Yerler kan, gökyüzü kanla kaplı. Şehadetini elleri ile isbat eden şehitler. Toprak, insanların katledildiği mezbaha. Çoluk çocuk, büyük küçük, kadın kız paramparça. Film gibi seyrediyoruz; ölen Müslüman, şehit olanlar Müslüman. Bizim adımız da Müslüman!
Bu yük bana ağır geliyor. Elim kalem tutsa da hadiseyi tarif edemiyorum. Yanlarında olamıyorum. Onlarla ölemiyorum. Yardımlarına koşamıyorum. Yetmiş yaşındaki Ebu Eyyubel Ensari İstanbul’a cihada gelirken ben Filistin’e gidemiyorum. Ağıt mı yakıyorum? İnanana ağıt yakışmaz, Allah’ın verdiği şehitlik mertebesine koşması gerekir. Gidemiyorum, gitmek istesen de göndermiyorlar. Onlar boğazlanırken sen bakmak zorunda kalıyorsun. Can gönderemiyor, mal göndermek izne tabi, izni verenler de mezbaha kasapları. Çıldıracağım. Ölmek mi zor, yoksa kardeşlerinin boğazlanmasını seyretmek mi?
Kendimi mecbur hissediyorum. Mescid-i Aksa bizim birinci kıblemiz. Allah’ın resulü orayı ziyaret etmemizi tavsiye ediyor. Bir çare bulmalıyız. En azından cihada iştirak edenlerin duygularına tercüman olmalıyız. Mallarımızla onları desteklemeliyiz.
Bu bize düşer, inanana düşer. Allah ve Resulüne iman edene düşer. Kardeşlerin kan kusarken yılbaşında tepinen hayvanlara düşmez. ‘İnandım’ diyene değil, inancını ameli ile gösterenlere düşer.
Bir şeyler yapılmalı. Onlarla beraber olmalıyız. Hükümetten İsrail’e tavır koymasını bekleyemeyiz, “Filistin’in yanında olun, İsrail ile savaşın” diyemeyiz. Fert planında tepki verseler de sistem olarak bir şey yapmalarına imkanları yok. Çaresizdirler. Devlet olarak Amerika ve İsrail’e kilitlenmişler, silahlı kuvvetleri adapte olmuş. Uçak, tank ve vurucu güç onların elindedir. Bir başka deyişle devlet olarak Amerika ve İsrail’in vesayeti altındadır. Onlara rağmen hareket etme imkanları yok. Elleri bağlı, kolları onlara teslim. Onlardan tek isteğimiz olur. Buradaki Müslümanların yardımlarının onlara ulaştırılmasını sağlamaları, oradaki mağdurları Türkiye’ye ulaştırmalarıdır.
Mü’minler!
Hepimiz biliriz ki Allah yolunda maddi ve manevi bütün darlığını ortaya koyarak düşmana karşı savaşmanın adına cihad denir. Allah:
“Hoşunuza gitmese de düşmanla savaşmak üzerinize farz kılınmıtşır.” (Bakara-193)
“Allah ve ahiret gününe inanmayan kişilerle savaşınız.” (Tevbe-36)
“Yeryüzünde fitneyi söküp atmak, Allah’ın dinini hakim kılmak için savaşınız.” (Bakara-19)
“İman edip hicret eden, Allah yolunda mallarıyla ve canları ile cihat eden (mücahitlere) yer veren, yardım edenlerin hepsi birbirinin vekilidir.” (Enfal-72)
“Allah yolunda mallarınızla, canlarınızla savaşın. Bilseniz, bu sizin hakkınızda ne kadar hayırlıdır.” (Et-Tevbe-41)
“O halde size karşı tecavüz edenlerle siz de aynıyla mücadele edin.” (Bakara-194)
Peygamberimiz (sav) buyurdu ki;
“Allah’ın Peygamberi’ne ‘Hangi iş daha hayırlıdır?’ diye soruldu.
‘Allah’a ve Peygambere iman etmektir’ dedi.
‘Sonra hangisi faziletlidir?’ diye soruldu.
‘Allah yolunda cihaddır’ buyurdu.” (Buhari-İman-18)
Bir adam geldi, “İnsanların hangisi efdaldir?” diye sordu da Allah’ın Resulü:
“Allah yolunda malı ve canı ile cihat eden mü’min kişidir” buyurdu. (Buhari Cihat-2)
Bize vekalet eden mücahitlere biz de vekil olalım. Allah kabul etsin.

Duran KÖMÜRCÜ 5 Ocak 2009 Vakit