"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

Şirk

Bir seçimi geride bıraktık, kim seçildi kim seçilemedi bilmiyorum. Yazıyı kaleme aldığımda sandıklara koşuluyordu. Hadise beni hiç ilgilendirmedi. Tağûti bir seçimdir. Müslümanı ilgilendirmez.
Benim ilgilendiğim, Müslüman görünenlerin, tavır ve tarzlarıdır. Allah’ın haram kıldığı bir hadiseyi meşru görmeleri, oy vermenin dini bir vecibe olduğunu söylemeleridir.
Gazete ve televizyonlarda: “Oy vermek, millî ve dinî bir vecibedir, vatandaşlık görevidir. İşi ehline verme görevidir. Oya gidilmesin diyenler dinin ruhunu anlamayanlardır” diyorlardı. Sanırsın ki Türkiye Cumhuriyeti Kur’an devleti, Kur’an’ı ihya devletidir. Oy vermeyi Allah’ın emri gibi sundular.
Bazıları da, “Kendimizi bu sistemin içinde bulduk. Başka ne yapabiliriz? Hem de içindeki inananı seçmez isek şöyle olur, böyle olur” tezindeler.
Allah’ın İslâm olarak seçtiği dinimizin tek şartı vardır: Kelime-i Şehadet. Bunun ışığında Kur’an’ı ihya etmek, helâllar ve haramları kabul etmektir. Bunun da belirlediği, inanmadan önceki küfrüne tevbe etmesidir. Ruh kökünden küfrün bütün varyantlarını söküp atmasıdır. Kelime-i Şehadet’in emrettiği budur. Bu inanış, kişilere, zaman ve zemine, hâl ve şartlara göre değişmez.
Allah’ın belirlediği tağutlar, yaşadığımız şartlar, içinde bulunduğumuz hale göre değişmez. Hak haktır, tağut da tağuttur.
Allah’a inanışın esası Allah’a kulluktur. Allah ve Resûlü’nün emrinde bulunmaktır. Allah, tek hakim güçtür, sırat-ı müstakim sadece O’nun yoludur. Kanun koyucu O, hükümran O’dur. Yeryüzünün hakimidir. Bu düşünceyi aşanlar, tanımayanlar, başka yol arayanlar Allah’a şirk koşanlardır.
Bugünkü şirkin adı da beşerî kanunlara, nizamlara uymak, ondan fayda beklemektir. Allah:
“Kim Allah’ın indirdiği ile hükmetmez ise işte, onlar kâfirlerin, (fasıkların, zalimlerin) ta kendisidir.” (Maide, 44-45-46)
Bu âyetin gölgesinde Müslüman, beşeri kanunları kabul etmez. Fayda beklemez, sempati duyamaz. Çünkü onlar Allah indinde tağutlardır. Tağutlar da, Allah’ın emrine aykırı olanlardır. Allah:
“Size ne oluyor? Nasıl böyle hükmediyorsunuz? Yoksa size indirilmiş bir kitap var da onlardan mı okuyorsunuz?” (Kalem, 36-37)
“Dinde zorlama yoktur. Artık hak ile batıl iyice ayrılmıştır. Tağutu inkâr eden, Allah’a inanan kimse kopmak bilmeyen sağlam bir kulpa sarılmıştır. Allah işiten ve bilendir.” (Bakara, 256)
Bugünkü hareketlerimiz, sağlam kulpa sarılmadığımızı göstermektedir. Halimiz, Allah’ın: “Onların çoğu Allah’a şirk koşarak iman ederler” buyurduğu Allah’a şirk koşarak iman etmek.
“Allah’a inanırız, namazımızı da kılarız ama, bugünkü sistem de bir gerçektir, onun içinde yaşıyoruz” derler de Allah’ın emrettiğini duymazdan gelirler. Allah’ın izini değil de beşerin izini takip ederek Allah’a iman ederler.
İmanını, aklını, ferasetini Allah’ın emrine vermesi gerekirken, beşerin emrine verirler. Allah’a teslim olması, Rasulü’nün emrinde olmaları gerekirken beşerin sunduğunun önünde takla atarlar ve Allah’a iman ettiğini zannederek, zanları üzerine hayatlarını kurarlar.
İnandık diyenlerin çıkmazı, Allah’a inandıklarını zannederek, Allah’ın emrinde kendilerini bulmazlar. Beşeri kanun ve nizamın, yönetim ve yönetilmenin içine girerek hizmet ettiklerini zannedenler haramın içinde helâl ararlar. Allah’ın kati emirlerini duymayarak gizli şirke koşarlar.
Allah’ın Resulü’ne:
“- Ey Allah’ın Resulü, büyük günahlar hangisidir” diye soruldu da, Allah’ın Resulü:
“O seni yaratmış olduğu halde Allah’a şirk koşmaktır” buyurdu. (Buharî-Müslim)
Tağuta inanmak, ya da inanmadığını söylemesine rağmen inkâr etmemek de tağuta inanmaktır.

Duran KÖMÜRCÜ 30 Mart 2009 Vakit