"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

Sapanlar kimler?

Geçmiş bayramda hep kendimi izledim, sık sık “Ne oluyoruz?” sorusunu sordum. Milletin topyekün irtidada tabi tutuluşunun, çaresizliğimizin, din aleyhinde faaliyetlerin, beyin yıkama ameliyyelerinin, yalanı doğrunun yerine koyup “Bu doğrudur” deyişlerinin önüne geçemiyorsun. Allah'ın emirlerini değil de, batılın yaşayışını yaşıyorsun, yaşatıyorsun da sen “ben bu değilim” diyemiyorsun!
Biz demedikçe, topyekün karşı durulmadıkça hep onlar hakim oluyorlar, inancını sulandırıyorlar, tevhid akidesinden uzaklaştırıyorlar. Dinimizin emrettiği hayatı değil de bize sunulan hayatı kabul ediyoruz. Dini öyle algılama noktasına geliyoruz. Batılı yaşayarak onu dinimiz sanıyoruz. Sonra da dönüyor, “ben Müslümanım” diyoruz. Kur'an'ın bir kısmına inanmasan da, emrettiği farzları yapmasan da Müslüman oluyorsun. Sen kalbe bak kalbe!..
Bayramda genç bir ilahiyatçı geldi, ziyaretimi yaptı. Onu her hali ile severim. Bir hali var ki sormadan edemedim.
“Ali, kızının başının açılmasını nasıl hazmediyorsun? Dedesi hoca, babası hoca, aklım ermiyor” deyince bana:
“Amca, okullu olması sebebiyle ses çıkarmadım. Şimdi de alıştık galiba, hiç farkında değilim. Yalnız kayınpederin yanına giderken başını örter de gider.”
Düşündüm, bu sadece Ali'nin meselesi değil ki, damattan torunum da aynı durumda, değil mi? “Haram” dedim, “Allah'tan korkun” dedim. “Hiç olmazsa benim için kapat” dedim, olmadı. Yapacağım tek şey kaldı, torunumla ilgimi kesmek. Ben de bunu yapmaya çalıştım, onlar da bu senenin sonuna kadar mühlet istediler. Bu bile acı, Allah'tan istenmiyor da benden isteniyor.
Bu suç hepimizin, kalem tutanların, kelam söyleyenlerin, İslâm'ım diyenlerin imanından taviz vermesindendir, ruhsat diye diye ruhsatı din haline getirenlerindir. İmam-Hatiplinin, hafızın, imamın, müezzinin yani bütün dini temsil edenlerindir. Hiçbirimizin derdi yok! Bütün dert, makam, mevki, çıkar, at, avrat ve tahsilli, devletten nemalanan evlat!
Allah'ın:
"Ey iman edenler! Kafirlere itaat ederseniz, ökçeniz üzerinde sizi geri çevirirler. Hüsrana uğrayanlardan olursunuz?" (Âl-i İmran 149)
Dünya hüsranını şimdiden görüyoruz. Evladı iyallerimizin ahvaline şimdiden şahidiz. Anne baba bilinmiyor, dede torun geçinmiyor, evlilik ve evlenmelerde din itibara alınmıyor. Haram ve helal sadece sözde kaldı. Ne uğruna? Yaşama, dünya, mal ve mülk uğruna, makam ve mevki uğruna, Avrupalı olma, modern olma, içinde bulunduğumuz sisteme ayak uydurma adına bütün bu hüsranlar.
Hz. Cabir'den nakille Allah'ın Resûlü şöyle buyurur:
- Kitap ehlinden herhangi bir şey hakkında soru sormayınız. Çünkü onlar kendileri sapıtmış iken asla sizi doğru yola iletemezler. Ve o takdirde siz; ya batılı tasdik edeceksiniz ya da bir hakkı yalanlayacaksınız.
Bayramda izlediğim bu oldu. Biz doğru yoldan saptık, sapıkların doğru dediğine kandık, kanmaktayız. Hâlâ da müdafaa etmekteyiz.
Allah'ım! Bizi sapıkların, sapıtmışların yolunda değil, sırat-ı müstakimde sabit kıl.

Duran KÖMÜRCÜ  22 Aralık 2008 Vakit