"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

Ramazan

Ramazan gelince seviniriz. Rahmet ayı, mağfiret ayı, günahlardan azad ayı bizi rahatlatır. Yaşadığımız hayattan, kırdığımız cevizlerin günahından Allah’ın af kapısının daha geniş olduğunu biliriz.
Cömertliğimizi, şefkatimizi, merhametimizi Ramazan’a has kılarız. Çok çok ibadetlerimizle onu süsleriz. Bir bayram ve sevinç ayı olarak kutlarız. Kul olmanın bilincini, ibadet etmenin sevincini beraberce yaşarız. Keşke bütün aylar Ramazan olsa!
Ramazan çıkınca da yaşadığımız ayı unutur, eski halimize döneriz.
Bir komşum var. Onbir ay yönünü kıbleye dönmez, cumayı da kaçırmaz. Her vakit namaza giderken “Hadi namaza!” diye ikaz edince de;
- Ramazan geliyor inşallah der ve yönünü dönüp kaçar. Namaz Ramazan ayında indi ama, Ramazan’a has değil, günde beş vakit olarak indirildi deyince de inşallah der, kendisine bir ayda tezkireyi aldın… değil mi diyerek ikaz ederiz.
Bu ayda meyhaneyi kapatan, kapısına kilit vuran, içkili lokantasında içki vermeyen, şişeyi atıp namaza koşanları görür seviniriz. “İnşallah bu son olur” temennisinde bulunuruz.
Televizyonlar ise bir alem, on bir ay dine küfret, bir ay dine hizmet et. Örtülüler, giysililer çeşitli ibadet şekilleri, hepsi Ramazan’a hürmet, hepsi Müslüman. Sen Müslüman değilsin diyemeyiz.
Bütün yapılanlar rant kavgası olsa da görünüşte güzel gelişmeler, keşke on iki ay böyle olsa da uyarı taşlarımızı cebimizden atsak. İslam’ın daha iyi yaşanması için kalemimizi kullansak, kimseye kâfirsin, münafıksın, fasıksın demesek. Demesek, çünkü, bu sıfatların olmadığı bir toplum, cemaat ve fert söylenemez, söylenirse aynı sözler söyleyene döner. Bizim ikazımız, inananların inandığını daha iyi yaşaması, Allah’a o inançla el açması içindir.
Allah ve Resulü’nün verdiği bir şablon var. Allah’a inanmayana kâfir, inanır da o haramı işleyene fasık, Müslümanla beraber olduğu halde, Müslüman olmayanlarla hayat sürenlere de münafık deniyor.
Bu ölçüler içinde topluma bakınca ürküyorsun. Ramazan gelince Müslüman, Ramazan çıkınca inançsız bir hayata devam. Cami bitiyor, cemaat bitiyor, ibadet bitiyor ve Ramazan’da Müslümanlığının tezkiresini(!) alıyor. Haramına, zinasına, içkisine, Allah’ın yasakladıklarına devam ediyor.
Allah’ın rahmeti her tarafı kuşatmıştır. Doğrudur. Ama Allah “Allah’a teslim olanlar, Allah yolunda bulunanlar içindir. Allah’ın rahmeti her şeyi kuşatmıştır.” Diğer bir âyet-i kerimede:
“Bize dünyada da iyilik ver. Çünkü biz tevbe ederek Sana döndük.” buyurulduğu gibi, Allah’a yönelmek, geçmiş günahlara tevbe etmesi şarttır. Allah ve Resulü’nün vaadi haktır. Vaadinden dönmez. Allah’ın Resulü:
“Ey ademoğlu! Yeryüzünü dolduracak kadar günahla huzuruma gelen, fakat Bana (Allah’a) hiçbir şeyi de ortak tutmamış, şirke bulaşmamış olursan ben de seni yeryüzü dolusu mağfiretimle karşılarım.” (E. Davud)
Allah: “Rabbinizden sizi bağışlamasını isteyiniz. Sonra O’na tevbe ediniz. (Hud, 3)
Ey iman edenler, Allah’a samimiyetle tevbe ediniz.” (Tahrim, 8)
Ayet ve hadisler ışığında son sözü söyleyeceksek; ibadetin kabul olması için tevbe etmek şarttır. Müslümanın ibadeti bizi sevindirir. Devamlı olması bize huzur verir.
Türkiye’de yaşayan Müslümanın, dinini iyi bilmesi şarttır. Hıristiyani bir inanç dinimizde yoktur. Müslüman ahirete inanır. Ömrünün her dakikasından hesap vereceğini bilir. Allah böyle emreder. Müslüman da bunu kabul eder. Bu inançla Allah’a koşar, rızasını almak için de camiye, cemaata, Ramazan’a, hayır ve hasenata koşar. Günahlarından tevbe ederek Allah’a yalvarır. Ne mutlu bu inançla Allah’a koşanlara, el açıp yalvaranlara, gözyaşı içinde “ben geldim” diyenlere. Ne mutlu Allah’ın fırsat olarak gönderdiği Ramazan’dan istifade edenlere.

Duran KÖMÜRCÜ 31 Ağustos 2009 Vakit