"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

Îmanın şartı üç değil ki...

Bir Diyalog toplantısındaki konuşmacıların sözleri, “Polemik Değil Diyalog” isimli kitapta neşredilmiş. Sayın Ahmet Ali Aksoy, internette yayınladığı “Bu Nasıl Bir Diyalog? Bu Gidiş Nereye?..” başlıklı yazıda, Diyalog konuşmacıları içinde bulunan Sayın Hayrettin Karaman’ın sözlerini tenkit etmiş. Hayrettin Bey de Yeni Şafak’ta buna üç yazıyla cevap vermiş…
Meseleyi merak ettim. Polemik Değil Diyalog kitabında Sayın Hayrettin Karaman’ın tenkit edilen o cümlelerini okudum. Ne diyeceğimi merak ediyorsanız hemen söyleyeyim: Cidden şoke oldum.
Gerçi Hayrettin Bey’in sözlerine geleceğim. Ama önce şu îtikâdî gerçeği hep beraber hatırlayalım:
Kur’an-ı Kerim’de A’raf sûresi 158. âyette, “Ey habibim! Ey insanlar, şüphesiz, ben Allah’ın sizin hepiniz için (gönderilen) peygamberiyim de” buyuruluyor.
Bu âyet, Muhammed Aleyhisselam’ın bütün insanlara peygamber olarak gönderildiğini haber veriyor. Dolayısıyla, âhiret kurtuluşuna erebilmek için, bütün insanlar O peygambere ve O’na inzal buyurulan kitaba îman etmek mecbûriyetinde. Kur’an’ın münakaşasız, değişmez, şeksiz-şüphesiz hükmü budur. Bunu bilmek için dînî ilim tahsil etmeye bile lüzum yoktur…
Fakat ne hayret edilecek şeydir ki, Hayrettin Karaman Hoca’mız bahsedilen kitapta şöyle diyor:
“Bütün insanların Müslüman olmaları” dinin, Kur’an’ın hedefi değildir.” (Polemik Değil Diyalog, s. 41)
Hayır! Dinin ve Kur’an’ın hedefi bütün insanların Müslüman olmalarıdır. Çünkü, Peygamberimiz geldikten sonra cennete girmenin ve ebedî cehennem azabından kurtulmanın tek yolu, Müslüman olmaktır. Kur’an’ın böyle bir hedefi yok demek, “Kur’an bütün insanların cennete girmesini istemiyor” demek olur ki, bunun kabul edilir tarafı olmadığı ortadadır.
Hayrettin Hocamızın bir sözü de şu: “Kur’an’ı Kerim’de Ehl-i kitapla ilgili devamlı vurgulanan şey, Allah’a iman, âhirete iman ve amel-i sâlihtir. Kur’an birçok âyette bunu söylüyor. Yani peygambere iman edin demiyor.” (a.g.e. s. 37)
Ne demek “Kur’an Peygambere iman edin demiyor!” Allahım aklımı koru!
Îmanın 6 şartından biri de peygamberlere iman. Peygamberlerin bazısına iman edip bazısına iman etmemek de olmaz. Çünkü, peygamberlerden bir tanesine bile inanmayan hiç birine inanmamış olur. Çünkü îman tecezzî/bölünme kabul etmez. Zaten Kur’an-ı Kerim, “Bazısına inanırız bazısına inanmayız” diyenlerin “Gerçek kâfirler”olduğunu beyan buyuruyor. Dolayısıyla, son peygamber olan Hz. Muhammed Aleyhisselam’a inanmak kesinkes imanın şartıdır. Dolayısıyla, O’na inanmayanların îmansız olduklarında, îmansızların da cehennemde ebedî kalacaklarında şüphe yoktur.
Hâşâ, “Kur’an Peygambere îman edin demiyor” demek, “Kur’an insanların çoğunun îmansız kalıp cehennemde ebedî azap çekmelerini istiyor” demek olur ki İslâm'da böyle bir hüküm yoktur.
Deniliyor ki, “Kur’an-ı Kerim’de Ehl-i kitapla ilgili devamlı vurgulanan şey, Allah’a iman, âhirete iman ve amel-i sâlihtir.”
Bu söz de kabul edilemez… Diğer insanlar imanın 6 şartına inanacaklar, ama ehl-i kitap için îmanın 6 şartı aranmayacak öyle mi? İslâm inanç ve îtakadında böyle bir madde yok efendim…
Ehl-i kitaba, îman hususunda tenzîlat mı yapılmış yani? Diğer insanların, îmanın 6 şartını yerine getirmeleri şart, ama ehl-i kitap sadece Allah’a ve âhiret gününe inanırsa yetiyor.. Ne münasebet!..
Onlar, peygamberlere, meleklere, kitaplara, hayrın da şerrin de Allah’tan olduğuna inanmasalar da olur mu yani? “Canım bir de amel-i sâlih var ya” diyeceksiniz ama o iman değil ki, amel…
Hocamız ehl-i kitap hakkında, “Peki ama Kur’an bunları Müslüman olmaya davet ediyor” diyen zata karşı da “Acaba?” diye itiraz ediyor. Ve diyor ki: “İslâm, ehl-i kitabı, tek seçenek olarak -son dinin mensubu olmak manasında- Müslüman olmaya çağırmıyor.” (a.g.e. s.37)
Hocamız öyle diyor ama Kur’an ne diyor? A’raf sûresi 157. âyette ehl-i kitaptan bahsettikten sonra 158. âyetin sonunda, “O ümmî peygambere uyun ki doğru yolu bulasınız” buyuruluyor.
Demek ki, doğru yol neymiş? Ümmi peygambere uymakmış. Peki kimdir kendisinden ümmî peygamber diye bahsedilen? Peygamberimiz Muhammed Mustafa Sallallâhü Aleyhi ve Sellem.
Hocamız yukarıdaki sözlerini Kur’an’a mal etmeden söyleseydi bari. Gerçi o da câiz değil ya…

Ali EREN  15 Ekim 2008 Vakit