"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

Bu böyle biline... 

İçime sindiremediğim, Müslüman geçinip de İslâm’ın ana kaynağı Kur’an’la ters düşenlerin halidir. Camide, cemaatte, toplantılarda Müslümanlarla olduğu halde, İslâm’ın farzlarına kulak tıkayanlar neyin peşindeler? Kur’an’a inandığını söyler, Peygamberin sünnetinde gözyaşı dökerler de, kendi yaşamına gelince hiç akıllarına getirmezler.
İslâm bir bütündür. Birini kabul edip diğerini inkâr etmek dini inkâr etmektir. Hele Kur’an’dan bir kelimeyi kabul etmemek kâfirliktir, şirktir. “Bazısına inanıp bazısını inkâr onun bütün amellerini boşa çıkarır.”
Bütün bu halleri camideki Müslümanda görmek ise kahredicidir. Bunlara camideki kâfirler demek gerekir. Cami, cemaat, Cuma, hepsi farz olan bir ibadettir. Bundan istifade etmek ise, imanın sağlam olmasından geçer. Şöyle ki:
Allah miras hukukunu emretmiştir; kimin ne alacağını, kime ne verileceğini beyan buyrun. Hal bu iken, ‘Efendim, ben beşer hukukundan alacağım. Her şeyi eşit bölüşeceğim, kanunu çıkaranlar cezasını çeksin’ der de, Allah’ın hukukunu inkâr ederse, namaz kılsa da, oruç tutsa da o inkarcıdır.
Allah’ın emri olduğunu inkâr etmez de ‘Ben böyle alacağım’ derse büyük günah işler.
Camideki cemaatin birçoğunda bu inkârı görmekteyiz.
Allah mü’min erkeklerin alacağı kızları beyan ederken, mümin kadınların kâfirlerle evlenemeyeceğini bize emreder. Şimdi görüyoruz ki, hacının, hocanın ve Müslümanın kızları kâfirlerle evlenmektedir.
Ondan torunlar edinmektir. Eğer, kızı inandığı halde onunla evlenirse, ömrü boyunca gayrimeşru hayat yaşamış olur, torunları da gayrimeşru olur, inanmıyor ise inkarcı olur.
Allah tesettürü emreder. Bizim hacının, hocanın kızları ise tesettürsüzdür. Eğer Kur’an’ın bu ayetini inkâr eder de yorumlar yaparak kendisini avutursa o da kâfir olur. Namaz kılsa da, hacca gitse de ona iman nasip olmamıştır. Farz olduğunu inkâr etmez de mecburuz derse, büyük günah işlemiş olur.
Daha da açık olursak şeriat bunun en güzel örneğidir. Şeriatin esası Kur’an emirlerinin toplum düzeninde geçerlilik kazanması, hayata hâkim olmasıdır. Bunu her Müslümanın böyle bilmesi ve böyle inanması lazımdır. Şimdi camide namaz kılan, hacca giden, hayır ve hasenatla cenneti satın almaya kalkan Müslümanların çoğu:
“Ben Müslümanım ama şeriata inanmıyorum, Kuran’a inanıyorum ama şeriatın tatbikine inanmıyorum, o zaman, zemin geçmiştir. Şimdi beşeri kanunlar yürürlüktedir. Ben buna inanıyorum” derse, o da inkarcıdır. Namaz kılsa da, oruç tutsa da, “Ben Müslümanım” dese de inkarcıdır.
Öyle anlaşılıyor, cami cemaati sistemin baskısıyla ona inanmaktadır. Kendisinin de imansızlığından haberli değildir.
“Kur’an haktır, haktan sonrası sapıklıktır. Kur’an’a teslim olmayanlar da sapıklardır.”
“Hakkı batıl ile örtmeyin, hakkı gizlemeyin.” (Bakara–42)
“İşte böyle şüphesiz Allah O hak olandır ve O’nun dışında taptıkları, iş batıldır. Şüphesiz Allah yücedir.” (Lokman 30)
“Şüphesiz ki, bu kitabı hak ile indirdik, öyleyse sen de dini ona halis kıl, Allah’a ibadet et.” (Zümer-2)
Müslümanlık, “Ben Müslümanım” demekle olmuyor. Kur’an’ın ayetlerinin tümünü kabul etmekle olur. Ona inanmakla olur. İçinde sana uyanını almak, uyamayanı atmakla Müslümanlık olmuyor, inandığı halde yapılmamasını istemek kafirlik değildir ama, fıskın kendisidir.
Demek istediğimiz, Müslümanı kâfir yapmak bize bir şey getirmez, inanırım dediği halde Kur’an’ın bir kısmını inkâr etmek Müslümanın dinini, imanını götürür. Bu böyle biline.

Duran KÖMÜRCÜ 21 Nisan 2008 Vakit