"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

‘1’ büyüktür ‘14’ten!

Evinizde otururken, bir serseri gelip, kapınızı kırsa, size de fiili saldırıda bulunsa, ne yaparsınız? Karakola koşarsınız; değil mi?
155’i arayıp, polis çağırırsınız; değil mi?
Kimse üzerine alınmasın, misal veriyoruz sadece...
Diyelim ki, polisi çağırdığınız halde, gelen giden yok. Gidip, karakola dilekçe verdiğiniz halde, ilgilenen yok... Hatta savcıya gidip, şikâyetinizi anlatıyorsunuz.. Savcı ‘Bir bakayım..’ diyor, ancak ertesi günü sorduğunuzda, size saldıran ile ilgili bir işlem yapmayı, bir karar almayı düşünmediğini söylüyor..
Ne yaparsınız?
Donar kalırsınız değil mi?..
Hatta şikâyetçi olduğunuz birimlerden birisi size cevaben dese ki; “Sana saldırılmış ama, aslında bu saldırı değil, savunmadır.Senin şikâyetçi olduğun kişi, aslında kendisini savunmuş!”
Ne yaparsınız?
Yapacağınız ne var ki?
Çaresizlik içinde lanet okumaktan başka ne yapabilirsiniz?..
Bir de, fiili saldırı tekrarlanırsa, kendinizi savunmaktan başka!
Şu an Filistin’de yaşananlar da buna benziyor.
BirleşmişMilletler’e gidilip, saldırıların durdurulması için karar vermesi isteniyor..
BirleşmişMilletler GüvenlikKonseyi toplanıp, dağılıyorlar. Karar marar aldıkları yok..
AB’den bir yaptırım uygulaması isteniyor. “Saldırılmamış, savunma yapılıyor” diyorlar..
Böyle bir tabloda, ne yapsın Filistinliler?
Karakoldaki görevli komiser, saldırgandan yana tavır alırsa, mağdur kişi ne yapsın?
Savcı, şikâyet edilen sanıktan yana tavır alırsa, mazlum ne yapsın?
İşte yaşadığımız gerçeğin özeti bu..
Onun içindir ki, “Babamı öldüren kadı ise, kimi kime şikâyet edeceğiz?” darb-ı meseli pek meşhurdur.
Lafa geldiğinde, “demokrasi” diyorlar, “özgürlük” diyorlar.. “İnsan hakları” diyorlar..
Ama bu kuralları, kendileri için değil, sömürdükleri devletlerin iç işleyişlerinde uygulatıyorlar.. İç hukukta, bu kuralların uygulanması için dayatmada bulunuyorlar..
Kendileri ise, dağ kanunları ile işlerini yürütüyorlar.. Kabadayılıkla, eşkıyalıkla düzenlerini sürdürüyorlar..
Bakın şu BirleşmişMilletler’in çalışmasına..
Karar alma makamı, Güvenlik Konseyi..
GüvenlikKonseyi 15 üyeden oluşuyor.. 10 üye, sürekli değişiyor. Seçimle geliyor. Sanki bir şey yapıyorlarmış, bir karar almaya yetkileri varmış gibi.. Esas aslî unsur, konseydeki 5 daimi üye...
“5 üye niye aslî unsur oluyor ki? 10, 5’den büyük değil mi? 10 üye akıllı olsun, aynı yönde oy kullansınlar ve 5 üyenin kabadayılığına son versinler” diyorsunuz; değil mi?
Avucunuzu yalarsınız. Eşkıya düzeni, “5 büyüktür, 10’dan” şeklinde kurulmuş!
Hatta “5 büyüktür 10’dan” da değil.. “1 büyüktür, 14’ten” şeklinde kurulmuş düzen!
Evet işi matematiğe döktük.Hem de ilkokul çocuklarının bile, “ne saçmalıyorsun böyle” diyecekleri türden, akıl dışı bir matematiğe..
İzah edelim o zaman..
Efendim, bu GüvenlikKonseyi dediğimiz 15 üyeli kuruldan bir karar çıkması için, 5 daimi üyenin tamamı destek vermesi gerekiyor. En azından, karşı çıkmamaları gerekiyor.
15 üyeden, diyelim 10 değişken üye ile 4 daimi üye aynı görüşte..
Yani oylama 14’e karşı 1!..
Değişken üyelerin tamamı aynı yönde oy kullanıyor. Daimi üyelerden de 4’ü değişken üyelerle aynı kanaatte. Ama daimi üyelerden sadece birisi karara muhalefet ediyor..
Sonuç ne olarak açıklanıyor biliyor musunuz?
“Bir üyenin vetosu ile, karar alınmamıştır!”
14 üyenin oy kullandığı yönde değil, bir tek üyenin oy kullandığı şekilde karar alınmış oluyor...
İşte bu hokkabazların “demokrasi” dedikleri şey bu..
Peki kim o 5 daimi üye? ABD, İngiltere, Fransa, Çin, Rusya...
Bunların herhangi birisi, çıkacak kararı veto edince, karar alınmamış oluyor!
Nasıl?
Tam bir mafya düzeni değil mi? Tam bir eşkıya düzeni değil mi?
Sonuçta da, ABD,Irak’ı işgal ediyorsa, “veto hakkı”na güveniyor zaten..
Irak’ı işgal aleyhine bir karar alınırsa, “veto ederim” diyor.
Veto eder, olur biter!..
Onun için de, istediğini yapıyor! Dünyanın kabadayılığına soyunuyor.
Sadece kendisi değil tabiî.. Koltuğunun altına aldığı İsrail’in afra tafrası da buradan kaynaklanıyor.. O da, “Ben ne kadar yanlış yaparsam yapayım, arkamda ABD var. ABD’nin veto hakkı var. Gazze’ye de girsem, insanları toplu katliamlara da maruz bıraksam, önce GüvenlikKonseyi’nin karar alması lazım ki; benden hesap sorulsun” diyor..
GüvenlikKonseyi de karar alamayacağına göre, tam bir keyfîlikle bildiğini okuyor!
İşte cesaretleri buradan. Efelenmeleri, “eşkıya düzeni”nden!
 

Ali İhsan KARAHASANOĞLU 6 Ocak 2009 Vakit