Krizin 1 numaralı sorumlusu, Ortadoğu’ya demokrasi getirmek istediğini iddia eden ve fakat Filistin halkının demokratik seçimine saygı göstermeyen Amerika Birleşik Devletleri. ABD, HAMAS’ı tercih eden Filistin halkını cezalandırmak ve davadan döndürmek için insafsız bir boykot ve ambargo kampanyası başlattı. “Seçimle gelmiş Filistin hükümeti kat’î surette muhatap alınmayacak ve işgal altındaki Filistin topraklarına 1 kuruş para, 1 dilim ekmek bile girmeyecek! Hastalara ilaç da yok! Filistin halkı ya HAMAS’tan vazgeçecek, yahut geberecek!” Böyle diyor Amerika Birleşik Devletleri. “Uluslararası camia” da –İslam ülkelerindeki rejimlerin kahir ekseriyeti dahil- ABD’nin soykırım siyasetine destek veriyor.

İslam dünyasındaki devletler, özellikle de Gazze’ye komşu olan Mısır ve Batı Şeria’ya komşu olan Ürdün bu kampanyaya katılmasaydı, Filistin krize sürüklenmezdi. İslam Konferansı ve Arap Birliği’nin “Zulme ortak olmayı reddediyoruz! Dahası, Filistin halkını açlıktan öldürmek isteyen devletlerle ilişkilerimizi gözden geçiriyoruz!” dediğini tasavvur edin; boykot ve ambargo devam edebilir miydi? Hiç sanmıyorum. Sadece Mısır hükümetinin ahlaklı davranarak Refah sınır kapısından Gazze’ye yardım sokulmasına izin vermesi bile Filistin’i rahatlatmaya yeterdi.

Yukarıda, krizin 1 numaralı sorumlusu Amerika Birleşik Devletleri’dir dedik; Mısır hükümeti de “1 numara” olarak anılmayı hak ediyor, zira HAMAS’ın muhtelif ülkelerden tedarik ettiği milyonlarca doların Mısır üzerinden Filistin’e girmesine aşk ve şevk ile mani olan Hüsnü Mübarek ve adamlarının bu müthiş ihaneti olmasaydı, kriz, Filistinli gruplar arasında silahlı çatışmalara yol açacak kadar tırmanmazdı.

Mübarek yönetiminin Filistin aleyhindeki bu aşk ve şevki nereden kaynaklanıyor? Tabii ki koltuk kaygısından! Filistin’de HAMAS’ın (ve Lübnan’da Hizbullah’ın) yükselmesi, İsrail’in bu İslami hareketler karşısında mevzi kaybetmesi, ne kadar güçlü bir orduya sahip olursa olsun İsrail’e karşı izzetli bir duruşun mümkün olduğunun anlaşılması ve böyle bir duruş sergileyenlerin Lübnan’da görüldüğü gibi İsrail’e galebe çalabileceklerinin ortaya çıkması, bütün siyasetlerini “İsrail’in şerrinden korunmak için İsrail’le iyi geçinmeye mecburuz” yalanına dayandıran ve bu yalan sayesinde hüküm süregelen Mübarek gibi diktatörlerin sonunu getirecektir. Filistin’de HAMAS’ın (ve Lübnan’da Hizbullah’ın) yükselişi önlenemezse, Mısır’da İhvan-ı Müslimin’in yükselişi de önlenemez. Bütün mesele bu. Mübarek bundan korkuyor ve korktuğu er veya geç başına gelecek inşaallah!

İzzete, şerefe, haysiyete itibar etmeyen, üç kuruşluk iktidarından başka davası olmayan, Filistin halkına yardım eli uzatmak şöyle dursun Mısır halkına hizmet etmeyi dahî aklının ucundan geçirmeyen Hüsnü Mübarek, ülkenin bütün kaynaklarını kurutarak oluşturduğu devasa polis ordusundan başka bir ‘referans’a sahip değil. Filistin Cumhurbaşkanı Mahmut Abbas’ın da polis gücünden başka ‘referans’ı yok. Halbuki İhvan-ı Müslimin ve onun bir uzantısı olan HAMAS, yoksul halkın bütün ihtiyaçlarını karşılamaya matuf sosyal yardım programları, ahlaki çöküşün önüne geçmeye matuf irşad faaliyetleri ve Ümmet-i Muhammed’in yerlerde sürünen haysiyetini ayağa kaldırmaya matuf siyasi mücadele gibi parlak referanslara sahipler. Bugün Mısır’da ve Filistin’de sosyal dengeler bir daha kurulabileceğine ihtimal verilemeyecek kadar bozulmadıysa, hâlâ toplumsal bir ahlâktan söz edilebiliyorsa ve insanlar geleceğe hâlâ umutla bakabiliyorlarsa, bu, İhvan geleneği sayesindedir. Mübarek’in ve Abbas’ın polisleri bu gerçeği değiştirebilecek kadar güçlü mü?

İhvan geleneğini baş tacı eden Mısır ve Filistin halklarının maşeri vicdanı, Siyonist işbirlikçisi cuntaları çoktan mahkum etti. Kısa vadede ne kadar menfi gelişmeye şahit olursak olalım, cezanın bir gün mutlaka infaz edileceğinden kuşku duymamalıyız. Hak ve halk düşmanı cuntalar Müslüman kitlelerin yükselen öfkesinde boğulacak!

***

Filistin’deki kriz yüreğimizi daraltıyor, fakat ümitsizliğe düşmüyoruz. Filistin halkı bundan çok daha büyük badireler atlattı. Bu badireyi de Rahman ve Rahim Allah’ın yardımıyla atlatacaktır. Siyonist rejime yönelik ağır eleştirileri ile tanınan İsrailli fikir adamı İlan Pappe’nin, kötümserliği meslek edinmiş Müslüman aydınları utandırması gereken o ferasetli cümlelerini hatırlayalım: “Hizbullah’ın başarısı, Amerikan imparatorluğunun Ortadoğu’daki günlerinin sayılı ve neredeyse sona ermek üzere olduğunun bir göstergesi olabilir. Bununla birlikte, tarihte ‘neredeyse’ tabiri birkaç yılı içerebilir. Bizim durumumuzda ise … yaşadığımız bu bölgede, özellikle de Filistinliler için, geçecekleri çetin ve korkunç zamanlara tekabül etmektedir. Tüm bunların ardından daha iyi bir geleceğin bizi beklediğini bilmek, bu çetin günlere dayanmamızda bize yardımcı olacaktır.” (Zaman gazetesi, 4 Eylül 2006)

Hakan Albayrak3 Ekim 2006 Milli Gazete
halbayrak@yahoo.com