Yanılıyor muyum?

Müslüman'ın neden bu hale geldiğini düşündüm. Nedenini de iki sebepte gördüm.
Birincisi; inancımızın önüne rejimleri koyduk, inancımızın özünü değil de, sistemlerden ne kadar faydalanırız diye düşündük.
İkincisi; inancın yönetim kaidelerini unuttuk. İslâm'ı; sadece ibadetlerle tarife kalktık.
Netice olarak da fuhuş, zina, gasp, dolandırıcılıktan şikâyet eden olduk.

Bizim şikâyetlerimiz, rejimin ayakta durma kurallarıdır. Onda Allah yok, ahlâk yoktur. Allah'sız ve ahlâksız sistemlerden ahlâk arar olduk.

Türkiye demokratik bir rejimdir. Kendilerinin tarif ettiği demokrasiye uygunluk kadar vatandaşısın. Sana hak verir. Seni temize çıkarır. Sisteminde yer verir. Getirdiği tanrı tanımaz kanunları, kıyafetleri, zorunlu kıldığı fikirleri kabul edersen seninle beraberdir, iyi bir vatandaşsın. Aykırı durumlarda, mürtecisin, yobaz ve çağdışısın...

Rejimin olmazsa olmaz şartı bunlardır. Bu şartlar içinde, ibadet ve zikirle meşgul olursanız iyisiniz. Zülfü yare dokunmazsanız, uysal olursun. Bütün kapılar sana açıktır.

Böyle bir rejimden nasıl yararlanırsın? Hangi yönü ile rejim, inancınızın önüne gelmektedir?

Demokrasinin gereklerinden biri de, laikliktir. Dinin devletten ayrılmasıdır. Türkiye'de bu var mıdır? Varsa, dinin devlete bakan acısını dile getirenler neden hoş görülmez? Çünkü rejimin temeli; dinden kaynaklanmama üzerine kurulmuştur. Bunun hüküm sürdüğü yerde inanana haketttiği yer yoktur. Demokrasiyi böyle algılar, laikliği böyle tarif ederler.

Onların tarif ettiği demokrasi açık pazarlarıdır. Sattıkları da laikliktir. Kimi zaman içkidir, zinadır. Ve bize göre ahlâksızlıktır. Bu pazardan mütedeyyin insan ne alabilir?

Onlar kaşıkla verdikleri ulufeleri, sapıyla almaktadırlar. Karşılıksız hiçbir şeyi vermezler. Sen nasıl istifade edeceksin? Kazurat akan nehirden nasıl temizleneceksin?

"Bu rejimle doğduk, önümüzde bunu bulduk, onun verdiği imkânlardan istifade edelim" denebilir. Bu senin tercihindir. Vatandaşlık görevindir. Ama Müslümanları rant alanı olarak görmeniz yanlıştır. İnancını rejimin emrine vermen, rejimi inancınızın önüne koyman bizi bu hale getirmiştir.

Şikâyet ediyor, isyan ediyoruz; "Çocuklarımız uyuşturulmakta, kızlarımız fahişeliğe itilmektedir" diye. Aklımın ermediği, bu tür hareketlerin serbestliği üzerine kurulmuş bir rejimden şikâyet etme hakkın var mı?

Hapishanedeyim.. Mahpusu ziyarete gelen iki kadın var. Birisi anası, birisi kızı, yanlarında da körpe çocuk... Bana gösteriyor; “Bu çocuk benimdir.”

Kendisine çocuğu, kızı taşıyor ve o emdiriyor. Deyince:

- Çocuk ondan doğma, ama benden. Yani deyince:

- Şeytana uyduk, hanımın kızından bir çocuğumuz oldu...

Sistem; bunları hoşgörenlerin rejimidir. Anasını satan, kızından para kazanan, karısına p... olanları bu sistem yaşatmıyor mu?

Bu satırları yazarken, bir misafir geldi. Çocuk Esirgeme Kurumu müfettişlerinden. Kendisine sordum:

- Türkiye'deki bu durum nedir?

"Ohoo! Hocam! Bunlar gün ışığına çıkanlar. Çıkmayanlar..." dedi ve devam etti:

"Teftişim anında bir adam gördüm. 'Bu kimdir?' diye sordum. Bana, 'Morglarda ölülere tasallut ettiği iddiasıyla soruşturma geçirmiş, bu yuvaya sürülmüş' dediler. Bunlar rejimlerin koruması altındadır."

Kötü tablo çizmeyelim... Ama elimizdeki malzeme bu. Sen bundan nasıl istifade edeceksin? Okullarında dinî öğretim yasak... İslâmî ahlâk yasak.

İkincisi ise, Müslümanlar sistemin vatandaşıdır. Hepimizi kaplar. Bizi yönlendiren de imandır. Allah'ın kendisine sunduğu lütuftur. İnançlılar, sistemlere vatandaş olabilir... Ama Allah'a kul olduğunu unutmaz, esir olabilir, ama inancından hiçbir şey kaybetmez.

Evini yabancılara teslim etmez... Çocuğunu onlara emanet bırakmaz...

Sistemler, getirdiği kurallara hepimizi davet ederler... Ama Müslüman; inancını, davetini unutmaz, bütün bir insanlığın ferahını, saadetini, Allah'tan başka bir sistemin veremeyeceğini bilir.

Şikâyet etme hakkın yoktur... Islah etme çalışman vardır: Evinde, komşunda, toplumdaki hastalıkları ıslah etme... Bu da inancınızın gereği yönetimlerle olur.

Yanılıyor muyum?

Duran KÖMÜRCÜ 26 Şubat 2007 Vakit