"Düşmanlarınızı kazanmak için dostlarınızın gönlünü kırmayınız; sonra düşmanlarınızı kazanamadığınız gibi, dotlarınızdan da olursunuz." {Horasanlı Ebu Müslim}

Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî”

  Veyl zelillere

  Müslüman; inancını belirleyen, yaşayan, Allah ve Resûlü'ne inandığını ameli ile ispat edendir. Toplumun kokuşmuşluğuna ayak uyduranlar, kendini Müslüman zannetseler de İslâm'ı yaşamadıkları, duymadıkları, ızdırabını çekmedikleri için İslâm toplumuna zarar vermektedirler. Cemiyetin adı Müslüman olduğu için kendilerini de Müslüman zannetmektedirler. İslâm'ın yüce değeri, nurlu yolu onlar sayesinde hakirleşmekte, fakirleşmekte, adileşmektedir. İslâm'ın geliş gayesi ile onların yaşayışı sürtüşmektedir. İslâm yücelirken onlar pespayeleşmektedir. Hepsi de kendini Müslüman sanmaktadır.

Kendini erkek zanneden kadınlar, kadınlaşmış erkekler... Tırnakları ojeli, takma kirpikli, vücudunu satılığa çıkaran cadde üstlerinde bile karşılaştığımız hayvan panayırı, müşteri bekleyen fahişeler... Ve onlarla pazarlıktakiler.. Ahmet, Mehmet, Fatma ve Aişeler... Hepsi Müslüman!

Çantayı alıp kaçan kapkaççı, hırsız, dolandırıcı, cani, ırz düşmanı kadın tüccarları da Müslüman.

Devlet dairelerine giriniz. Parasız iş yapmayan rüşvetçilerle dolu. Sahtekâr, yalancı şahitler, elden ele dolaşan paralar... Dolandıran da, dolanan da Müslüman.

Şarapçılar, mezeciler... Her yer kokuşmuş, her yer pespaye, içki sebil, Müslümanım diyen sefil. Dine inanmaz, Kur'an'ı kabul etmez kafirler, münafıklar da Müslüman!

Karısı, kızı, oğlu ve torunu ile beraber o bar senin bu kumarhane benim diye gezenler, dans pistlerinin fatihi, eğlencenin kralları... Zekatı bilmez, komşu hakkını tanımaz, her çaldığını ve aldığını kendisinin zannedenler de Müslüman!

Başında İslâm'ın alemi başörtüsü var, tesettürlü; o oğlan senin bu oğlan benim deyip sevgili değiştirenler, elindeki sigarası ile sokakta caka satan başörtülü kızlarımız da Müslüman!

Kızını vermek için altında arabasını, evinin dairesini şart koşan, dindar olunmasını hesap etmeyen ebeveynler de Müslüman!

Alışında, verişinde, haram-helâli gözetmez, boğazına girenin hesabını yapmaz, mahallesinde fakir, yetim ve bekar varken umrede gezen, nafilelerde koşan da Müslüman!

Bu toplumu bu hale getirenler, inançları ufak olan, imanın esasına yapışmayanlardır. Sıkışınca günümüz şartlarına sığınanlar da Müslüman!

Toplumun dişlileri kimi öğütüyor? Seni-beni değil mi? Çocuklarımızı değil mi? Bütün bu saydıklarımız bizden değil mi? Herkes kendi çöplüğünü temizlese pislik kalır mı?

İslâm bu pislikleri temizlemek için gelmedi mi? Kokuşmuşluğun, pisliğin, adiliğin, perişanlığın ilacı değil mi?

Müslümanlar perişan, aç açıkta, zavallı durumda ise vebali Müslümanlarda değil mi?

Şunu bilelim ve kendimize gelelim. Allah'a kul, Peygamber'e ümmet olmak yeryüzünün efendisi olmaktır. İslâm üstündür, Müslümanlar da örnektir. Halimizin dibe vurması, Müslüman olamamaktan gelir. İnancın şartlarını görmemekten gelir. Biz kul olursak Allah da bizimledir. Peygamber yolunu takip edersek, Peygamber de bize yardımcıdır.

Allah ve Resûlü bizim bekçimiz ve başımızdaki polisimizdir. Bizi koruyacak, sürtülen şahsiyetimizi düzeltecek, bizleriz. Zeliller, Müslümanım deyip de inancını yaşamayanlardır. Veyl zelillere.
 

Duran KÖMÜRCÜ 22 Ocak 2007 Vakit