Niyetler mühimdir 

  ‘Vatan sevgisi imandandır’ emrini hatırlıyor, vatanı vatan yapan oluşumları düşününce de söyleyip söylememekte çekiniyorum.
  Müslüman için vatan; dinin yaşandığı, Kur’an’ın hüküm sürdüğü yerdir. Yaşanmıyor, dışlanıyorsa, dinin yerine başka kavramlar konmuş da, din istismar ediliyorsa, uğrunda ölenin hedefi din değil de başka hedefler için ölünüyorsa, buna da şehit deniyor.

Beydavi, “Savaşa katılmanın birinci hedefi şehit olmak değil, hakkı yüceltmek, dini aziz kılmaktır. Bu hedefe giderken ölünürse, şehitlik mertebesi verilir” hükmünü açıklamaktadır.

İnsanların ah-ı figan ettiği, anaların ağladığı, sokakların yasa bağlandığı bir ortamdayız. Aykırı düşünce serdetmenin zor olduğunu biliyorum. Kendi fikrimizi söyleme zamanı değildir. Kan ve gözyaşının toplumu kapladığı bir zamandayız. Ölenlerin, öldürülenlerin hesabına girmeyelim. Niyetlerine göre ahiretteki yerlerini Allah’ın Resulü’nden öğrenelim.

Zaman, Uhud zamanı...

Ashab elinde kılıcı, düşmana amansız sallamaktadır. Bu arada bir atlı aralarına katılıyor, safları yarıyor, önüne geleni deviriyordu. Cengaver mi cengaver... Onun başarısını Allah’ın Resulü’ne haber verdiler. Allah’ın Resulü: “İnsanların bazısı var ki, dış görünüşüyle cennet ehline yaraşır, hayırlı işler yaparlar. Halbuki onlar cehennemliktir” buyururken Kuzman’ın cehennemlik olduğunu işaret buyuruyordu.

Sahabe bu işe şaşırmıştı. Peygamber de boşuna söz söylemezdi. Katade b. Numan, Kuzman’ı takip etmişti.

Savaş bütün hızı ile devam ederken Kuzman amansız bir yara almıştı. Onun yere yıkıldığını gören Katade b. Numan yanına geldi.

“Ne mutlu sana, cennete gideceksin. Allah yolunda şehit oluyorsun” dedi. Kuzman;

“Şehadet mi dedin? Benim maksadım cennet değildi. Benim savaşımda, İslâm dini aklımdan bile geçmedi. Kureyş’in Medine hurmalıklarına zarar vermemesi için savaştım” dedi.

Kuzman’ın yarası ağırlaşmıştı, kurtulma ümidi kalmayınca da kılıcına yaslanarak karnını deşti ve öldü.

Netice, Allah Resulü’nün tarif ettiği gibi oldu. Allah için savaşan ashab cennete, Kuzman cehenneme gitti. Herkes niyetinin karşılığını aldı.

Allah Resulü:

“Kıyamet gününde üç kişi ilk sorguya çekilenlerden olacaktır.

Birincisi:

“Cihat esnasında ölen kimsedir. Allah’ın huzuruna getirilir. Nimetler kendisine sunulur. O da bunlara nail olduğunu itiraf eder. Allah kendisine:

‘Bu mazhar olduğun nimetler için ne yaptın?’ diye sorar. O da;

‘Sen’in yolunda şehit oluncaya kadar savaştım’ der. Allah Teâlâ;

‘Yalan söylüyorsun. Sen ‘Yiğit’ desinler diye savaştın. Yiğit de dediler’ buyurur ve meleklere ‘Bunu alın götürün’ diye emreder. Melekler de yüzüstü sürüyerek cehenneme atarlar.

İkincisi:

İlim tahsil edip başkasına öğreten, Kur’an okuyan kimsedir. Allah’ın huzuruna getirilir. Allah, kendisine verilen nimetleri bir bir sayar, o da bunları tasdik eder. Allah kendisine;

‘Bu nimetleri elde etmek için ne yaptın?’ buyurur. O da;

‘İlim tahsil ettim, ilmimi başkasına öğrettim. Rızan için Kur’an okudum’ der. Allah-u Teala;

‘Yalan söylüyorsun. Sen ‘alim’ desinler diye öğrendin, Kur’an-ı Kerim’i ‘güzel okuyor’ desinler diye okudun’ buyurur.

Meleklere, almalarını emreder, yüzüstü sürüyerek cehenneme götürürler.

Üçüncüsü:

Allah’ın kendisine bolluk verdiği, çeşitli mallar ihsan ettiği kişidir. Allah’ın huzuruna çıkarılır. Kendisine verilen nimetler söylenir. O bunların kendisine verildiğini ikrar eder. Allah da sorar:

‘Şu nail olduğun nimetler için ne yaptın?’ O da;

‘Verilmesini istediğin ne kadar yer varsa hep o yerlere dağıttım’ diye cevap verir: Allahu Teâlâ;

‘Yalan söylüyorsun. Sen bütün bunları ‘cömert insan’ demeleri için yaptın. Sana da böyle dediler’ der. Allah meleklere almalarını söyler, melekler de yüzüstü sürüyerek cehenneme atarlar.

Allah’ın Resulü, Ebu Hureyre’nin dizine vurarak;

“Ey Ebu Hureyre! Bu üç kişi kıyamet günü cehennemin aleyhlerinde kabaracağı Allah’ın üç mahlukudur” buyurur. Her şey açık; biz ne söyleyebiliriz?

Duran KÖMÜRCÜ    19 Kasım 2007 Vakit