Mevlid Kandili

Mevlid Kandilinizi tebrik ediyorum..
Cuma’yı Cumartesi’ne bağlayan gece idrak ettiğimiz mübarek Mevlid Kandili’nin insanlığın ve tüm Müslümanların Sevgili Peygamberimiz(sav)'i daha iyi tanımalarına vesile olmasını diliyor, bu kutlu günlerin; insanlık için iki cihan saadeti, sağlık, huzur ve hayırlar getirmesini dilerim.
Dilerim bu günler aklımızı başımıza toplamamıza vesile olur. Dilerim bu günler vahdete vesile olur.. Ey Muhammed ümmeti! Aynı Allah'a, Resulüne, Kitab'a iman edenler, Allah'ın sizden istediği gibi kardeş olun.. Şikayet etmekten, lanet okumaktan bıkmadınız mı? Karanlığa küfretmeyi bırakın da Allah rızası için kalkın bir mum yakın. Unutmayın, karanlık aydınlığın yokluğudur.. Işık gelince karanlık yok olur. Allah cahil ve zalim bir kavmi hidayete erdirmez. Biz kendimizi değiştirmeden, Allah (cc) bizim hakkımızdaki hükmünü değiştirmeyecektir..
Biz kadir-i mutlak ve bir olan Allah'a iman etmedik mi? O zaman derdimiz ne? Kadere, rızga ve ecele hükmeden O değil mi? Yalnız O’ndan yardım dileyip, yalnız O’na sığınmıyor muyuz? Allah (cc) bizim ellerimizle zalimleri cezalandırıp, mazlumlara yardım etmek istemiyor mu? Allah (cc) bizi yeryüzünün varisi kılmak istemiyor mu?
Çaresiz değilsiniz, çare sizsiniz! Biz Alemlere rahmet olarak gönderilen bir Peygamber'in ümmetiyiz..
Yaratılmışlığın hayrına olmayan, yaratılış gayesine ve fıtrata aykırı bir çözüm önerisi bizim çözüm önerimiz olmayacaktı.. Ve biz İlahi rıza uğruna mallarımız, canlarımız, sevdiklerimizle seferber olduğumuzda, Allah (cc) bizim çabalarımızın karşılığını on katı, yüz katı, 700 katı ile verecekti değil mi?
Bir kavme olan düşmanlığımız bile, bizi onlar hakkında adaletsizliğe sevketmeyecekti değil mi? Fahri kainatın doğum günü, yakarışlarımızla O'nu anıyoruz..
Gel ey Nebi! Doğ ufkumuza, doğ hayatımıza, aydınlat dünyamızı. “Ey; gözlerinde cenneti saklayan, ayağını bastığı yerler cennet kokan Nebi!. Ey Sevgili, en Sevgili!”
Daha önce neler yazmışım diye bakıyorum.. Aynı şeyleri tekrarlıyorum bugün..
Bilirim, Sen Ahirzaman Peygamberi'sin ve bilirim her an bir adım daha yaklaşmaktayız o müthiş güne. İmanı elde tutmanın, ateşi elde tutmak gibi olduğu bir zamanı yaşıyoruz.
Sabah mü'min uyananlar, akşama dinlerinden uzaklaşabiliyor. Dilleri ile hakkı müdafa edenler, kendi çıkarlarına gelip dayandığında, söylediklerinin tam tersini yapıyorlar.
Sen'den ayrı geçen günler, çok şey alıp götürdü. Doğuşunla şenlenen hayatımız, şimdi Sen'siz çok zor ve acımasız. "Ebu Cehil öldü diyorlar. Ölmedi. Kıtalar dolaşıyor" Ey Nebi!"
İnsanlar yorgun ve umutsuz. Kendi cellatlarını alkışlıyor insanlar.. "Kahramanlar hain, hainler kahraman" ilan ediliyor. "Bir kişiye bin pul, bin kişiye bir." Adalet dedikleri bu. Cehalet köşe başlarını tutmuş.. Ahlaksızlık da öyle. Mafya adalet dağıtıyor. Yargıçlar ise; vicdanları ile cüzdanları arasına sıkışmış. Tank ve uçak sesleri ile ölüm, kol geziyor İslâm dünyasında. Kutsal mekanlarımızda kirli ayaklar dolaşıyor..
Ey Nebi! Yorgun düştük.. Onurumuz kırıldı.. Tarihin sonunu getirecekler, bir medeniyetler arası savaştan söz ediyorlar. Onların dinine girmedikçe, onlar bizden razı olmayacaklar.. Bize düşmanlıkları, şeytanın Sana düşmanlığının, öfkesinin bir yansıması.. Sen'in adınla uyuturuz çocuklarımızı, Sen'in adına uyanıyor ve Sana selam gönderiyoruz. Biliyoruz ki, Sen Âlemlere Rahmet olarak gönderildin. Gerçek hüküm sahibi olan Allah(cc)'dur. Sen, O'nun elçisisin.. O, her şeyi görmekte, işitmekte ve bilmektedir. Bu başımıza gelenler bir imtihandır.
Allah(cc) bizleri; mallarımızla, canlarımızla, sevdiklerimizle, kimi zaman azaltarak, kimi zaman çoğaltarak imtihan edeceğini/ettiğini biliyoruz.
Biliriz; istediklerimiz, hakettiklerimiz değil. Onun için de tevbe eder, O'nun mağfiretine sığınırız. Aslına bakarsanız, layık olduğumuzdan daha iyi durumdayız..
Sevgi fakiriyiz. Merhametimiz yok. Korkuyoruz.. Asıl Allah(cc)'dan korkmamız gerek ama, başkalarından korkuyoruz.. Hem bağışlanma ve hem de yardım diliyoruz dilemesine de, biz kendi halimizi değiştirmemekte ısrar ediyoruz. Allah'ın yapma dediklerini yapıyor, yap dedikleri konusunda ise ihmalkâr davranıyoruz.
Ey Resûl! Bize bunlardan dolayı değil, dilimizle de olsa Seni sevdiğimiz, kendimizi Sana nisbet ettiğimiz için suçlanıyoruz. En büyük "günahımız" (!) bu. Bu anlamda suçumuz öylesine büyük, öylesine büyük ki, bütün cezalar ona nisbetle küçük. Ey Resûl, işte bunun için Sana yakarıyoruz.
Küçücük bebeklerden katil topluluklar üreten karanlıklara düşürme yolumuzu.
Allah'ım bizi onların eline, bizi onların eline bırakma! Bize hakkı hak, batılı batıl göster ve hakta toplanmayı nasib et. Ey Resûl; geldin, dünyamızı aydınlattın.. Allah'tan bir mektup, bir uyarı getirdin, bir nur getirdin bize.. Yaşamayı öğrettin.. Doğumun bir rahmetti. Yeniden hayatımıza, aklımıza yüreğimize doğ Ey Nebi. İlham et de, yaşayan bir Kur'an, Resûl'un ahlakı ile ahlaklanmış örnek ve önder bir insan olalım.. Sen bize, biz hayata doğalım yeniden. Çcuklarımız Sen'in adınla çağrılır sokaklarda, çocuklarımızın dualarında Sen varsın. Dudaklarımız, Seni çağırır gece gündüz. Ey Rabbimiz, gönlümüzü genişlet. Anlayışımızı artır, sözümüzü tesirli kıl. Bizi razı olduklarından eyle. Bizi, din günü Resûl'un sancağı altında toplananlardan ve O'nun şefaatine uğrayanlardan eyle.
Şahid ol Yâ Rab! Biz Müslümanlardanız.. Bizi İslâm'la şereflendirdiğin için Sana şükürler olsun. Bizi Hz. Muhammed (sav)'e ümmet eylediğin için. Kandilinizi tekrar tebrik ediyorum.
Selâm ve dua ile.

ABDURRAHMAN DİLİPAK 31 Mart 2007 Vakit