Kıyamet teolojisi
 
Kimi topluluklar için kıyamete dönük kritik eşik 1 Aralık'ta aşıldı.. Tik-tak! Tik-tak..
Aslında yaşamak denilen şey ölüme doğru yürümek, ya da an an ölmek demek değil mi? Ya da bir ana rahmindeki çocuğun dünyaya doğuşu için geçen günler değil mi?
Dünya, ahirete doğmaya hazırlandığımız ana rahmi sanki. Bebek büyüyor.
Geçen gün Hilal TV’de kıyameti konuştuk.. Özellikle İncil’in Yuhanna Vahyi bölümünde geleceğe ilişkin son derece önemli uyarılar var. Kuşkusuz biz İncil’in tahrif edildiğine inanıyoruz. Ama bu, bütününün uydurma olduğu anlamına gelmiyor.
Nasıl Hz. İsa bir peygamber ise, Hz. Yuhanna da, tıpkı Santa Claus gibi bir aziz.. Hz. Yuhanna’nın mezarı halen Hatay’da Habibünneccar Camii’nin avlusunda. Kur’an-ı Kerim’de Hz. Habibünneccar’ın yardımına koştuğu anlatılan iki azizden birinin Hz. Yuhanna’nın olduğu söylenir. İkincisi de hemen yanında. Kur’an-ı Kerim’de “bir de üçüncüsü”nden bahsedilir ki, onun da mezarı caminin haziresindedir..
İşte o Hz. Yuhanna ile ilgili İncil’de anlatılanlar, bugün Hristiyan dünyasının kıyamet inancının esasını oluşturur ve Ege’deki, kıyamete yakın harikaların yaşanacağı belirtilen 7 Kilise ve Armagedon’dan, Yuhanna ile ilgili bölümde söz edilir..
Habibünneccar Camii hakkında biraz daha ayrıntı vermek istiyorum: Antakya’da bulunan tarihi cami, Anadolu’da yapılan ilk camidir. Bugünkü yapı Osmanlı eseridir. Cami ilk inşasında Roma dönemine ait bir pagan tapınağının üzerine inşa edilmiştir. Caminin kuzeydoğu köşesinde Hz. İsa’nın havarilerinden Yunus (Yuhanna) ve Yahya (Pavlus) ile onlara ilk inanan ve şehit edilen ilk kişi olan Antakyalı Habib-i Neccar’ın türbesi vardır.
Antakya şehri, Halife Hz. Ömer’in komutanlarından Ubeydullah Bin Cerrah tarafından 636 yılında fethedildi ve fethin nişanesi olarak, Habib-i Neccar ve Hz. İsa’nın iki havarisinin mezarının bulunduğu yere bu cami inşa edildi. Habib-i Neccar, Antakya’da Peygamberimiz’in vefatından 600 yıl önce yaşamış. Fakat Efendimiz’in vefatından 4 yıl sonra (636 yılında) Hz. Ömer zamanında şehir Ebu Ubeyde b. Cerrah tarafından fetholununca, Anadolu sınırları içindeki bu ilk camiye onun adı verilmiş.
1098 yılında Haçlılar’ın eline geçen ve 1099’da Antakya Prensliği adını alan şehirde bu cami Haçlılar tarafından yıkıldı. Memluk Sultanı Melik Zahir Baybars tarafından tekrar fethedilince cami yeniden inşa edildi.. Caminin medrese duvarında üzerinde Baybars adına bir kitabe vardır. Rivayete gore, MS 40’lı yıllarda Hz. İsa, havarilerinden Yunus (Yuhanna) ve Yahya’yı (Pavlus) Antakya’ya gönderir. Bu iki elçi, şehirde Habib-i Neccar ile karşılaşır (Neccar: Marangoz). Neccar, Hz. İsa'ya vahyolunan dini hak din olarak kabul eder ve elçileri misafir eder. Ancak Antakyalılar elçilerin vaazlarını hoş karşılamaz ve onları hapse atarlar. Hz. İsa, bunun üzerine Barbanas’ı (Hataylıların dilinde Şem’un Safa hazretleri) şehre üçüncü elçi olarak gönderir. Elçilerin tüm çabalarına rağmen halk Hz. İsa’nın getirdiği dine inanmaz ve onları öldürmeye karar verir.. Sadece şehrin öteki ucundan gelen bir kişi (Habib en-Neccar) iman edip onları destekler. Olay Kur’an-ı Kerim’de şöyle anlatılıyor: "Derken şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi. ‘Ey kavmim’ dedi, ‘Bu elçilere uyunuz. Sizden herhangi bir ücret istemeyen bu kimselere tabi olun, çünkü onlar hidayete ermiş kimselerdir!’ (Bu tavsiyesinden ötürü ona dönerek) ‘Vay, sen de mi onların dinindensin?’ dediler. O cevap verdi: ‘Bana ne olmuş ki, beni yaratana ibadet etmeyecekmişim! Halbuki hepiniz O’na döndürüleceksiniz. O’ndan başka tanrılar mı edineyim? O çok esirgeyici Allah, eğer bana bir zarar dilerse onların (putların) şefaati bana hiçbir fayda vermez, beni kurtaramazlar. İşte o zaman ben apaçık bir sapıklığın içine gömülmüş olurum. Şüphesiz ben, Rabb’inize inandım, beni dinleyin.’ Azgınlar bu sözleri dinlemeyip o zatı taş yağmuruna tuttular. Tam öleceği esnada ona; ‘Gir cennete’ denildi. ‘Keşke’ dedi, ‘Rabb’imin beni bağışladığını ve beni ikrama mazhar olanlardan kıldığını kavmim bilseydi.’ " (Yasin Sûresi, ayet: 13-27) Üç elçiyi de öldüren şehir halkı, bunun üzerine korkunç bir sesle helak ediliyor.
Bu ön bilgiden sonra; şunu söyleyeyim ki, bana göre Papa’nın bu ziyaretinin ardından en önemli olay, bu sürecin başlamış olması ile ilgilidir.. Bu Papa, Katolik dünyası için kargaşa, kavga, çözülme ve son demektir. Bundan sonraki ise anti Papa’dır.. Yani Vatikan’ın sonu demektir..
Kıyamet senaryosunun platosu, Kudüs ve Anadolu topraklarıdır.. Anadolu’daki alan ise Ege, Güneydoğu ve Marmara’yı kapsar.. Nokta olarak ise Urfa, Hatay, Manisa ve İstanbul’u kapsar.
Kimi Müslüman toplulukların ya da eski zaman kaşiflerinin hesaplarına göre yeni süreç 1 Aralık 2006’da başlamıştır.. Zamanlama Yuhanna Vahyi yorumcularının beklentileri ile örtüşmektedir.
Bu rivayetlerin doğru olup olmadığını tartışabilirsiniz. Ama birçok siyasetçinin, inanmış insanın hayatına bu rivayetlerin yön verdiğini not etmek gerek..
Bu beklentilere göre olacak olan şu: “Rabbin kutsadığı halk” İsrailoğulları, isyanları sebebi ile lanetlenerek yeryüzüne dağıtıldılar. Sonra Allah onları Kudüs’te topladı. Ama onlar yine kan döküp isyan ettiler. O zaman Rabbin öfkesi, gazab kâsesini onların üzerine dökmesine sebeb olacak noktaya geldi. Doğudan batıdan, Hind’den, Çin’den, Rusya’dan, Mısır’dan ve Şam, İran, Bağdat üzerinden, hayatdan akan insanlar bir tufan şeklinde İsrail halkının helakine sebeb olup, İsrailoğulları’nı o kutsal topraklardan silecekler.. Avrupa ve Amerikalılar bu saldırı karşısında İsrail’i korumaktan acze düşecekler.. İşte o zaman Mesih gelip vahyin hakikatini açıklayacak ve insanlar tekrar onun sancağı altında buluşacaklar.. Mehdi, Mesih, Yecüc-Mecüc (Hr. “Gok ve Maghog”), Dabbetül Arz (Hr. “Deniz Canavarı”), Deccal o zaman zuhur edecek.. (İs.) Melheme-i Kübra ve (Hr.) Armagedon işte o zaman yaşanacak.
Bugün Irak ve Afganistan’da yaşanan savaşı, o savaş olarak görüyor birçok farklı dinî topluluklar.. Hani şu Annan’ın “İç savaştan da beter” dediği savaş.
Son gelen haberlere bakıyorum da, Lübnan’da işler ha karıştı ha karışacak.. Filistin’de kan durmak bilmiyor. Irak, işgalin başladığı günlerdekinden yüz kat daha kötü durumda.. Rusya karışıyor.. Ekolojik felaketler... Çin ve Hindistan’ın önlenemeyen yükselişi..
Zaman ilerliyor. Tik.. tak.. Geleceği yalnız Allah bilir.. Ama biliyoruz ki, kıyamet var ve hak. Ve bizler Ahirzaman Peygamberi'nin ümmetiyiz. Şunu aklımızdan çıkarmayalım: Herkes için, ancak yaptığının karşılığı vardır. Kurtarıcı yok. Kurtuluşa çağıranlar her zaman vardır ve olacaktır.. Gelen gelir, gelince başımız gözümüz üzre, ama siz şimdiden bir şeyler yapın..
Haydin Allah’a, Resûlü'ne ve Kitab’a, o zaman.
Selam ve dua ile.

Abdurrahman DİLİPAK 5 Aralık 2006 Vakit