Arkadaşım Ali (2)

Yaşadığımız rejimin gereği insanlarımızın çoğu, itaat sınırını aşarlar. Çeşitli hilelere başvururlar. Helal sınırına hile yapmak sureti ile haramı helalleştirme yönüne giderler.
Zahiren itaat ettiklerini söyleseler de haram nefislerine hoş gelir. Beşeri zaafları, kişisel tutkuları hududullahı zorlamaktadır. Rejimin kötülüklerini hoş göstermesi, gülücükler sunması, inanç dürtülerini zorlar, hile-i şeriyye ona kurtuluş müjdesi gibi gelir. İnsanların sapması da buradan başlar.
Allah Kur’an’ında, Yahudileri örnek verir.
“Siz onlara o denizin kıyısında iskelesi olan şehrin başına geleni sorun. O zaman cumartesi için dinlenme yasağına saygısızlık ediyorlardı. (sept günü) dinlenme günü balıklar akın akın geliyorlardı, diğer günler gelmiyordu. İşte biz onları fasıklık sebebi ile böyle imtihan ediyorduk.” (Araf, 163)
Yahudiler Allah’tan bir gün dinlenme günü istediler. O gün alışveriş yapılmasın, işle meşgul olunmasın dediler. Allah da sept gününü onlara dinlenme günü olarak tahsis etti. Onları imtihan için de o gün şehre akın akın balıklar gönderdi. Diğer günler ise balıklar oraya uğramıyordu. Yahudiler, sözlerini unuttu, menfaat zaafları onları kör etti. Hem sözlerini tutmuş görünmenin, hem de balıkları elde etmenin yollarını aradılar. Şehrin girişine ağ atarak cumartesi günü gelen balıkları pazar günü topladılar.
Arkadaşım Ali,
Yahudilerin sept günü yaptıklarını bugün biz yapmaktayız. Onları aşan tavrımız, hareketimiz, hedefe varmak için uydurulan hile-i şeriyye, haramı helal gösterme, inancı rant alanı seçme, kredi, kalkınma fonu, boğazımdaki binbir düğüm, başkasından üstün olmak gayretleri, faiz tartışmaları, yatırım planları, yeşil sermaye gibi fasıllar... Dini esas almanın ötesinde kendimizin kendimize biçtiği elbise. Yahudileşme meyilleri ve duyguları. Allah Resulü;
"Yahudilerin isteklerini siz istemeyin. Onlar Allah’ın haramlarını hileleri ile helal kılmak isterler" (Müslim) buyuruyor.
Böyle buyururken, biz haramları helal yapmanın gayretindeyiz. Hile-i şeriyye adı altında kılıf hazırlamaktayız.
Allah’ın Resulü buyurur:
“Bir zaman gelecek ki, kişi ele geçirdiği malın helal mi haram mı olduğuna aldırış etmez.” (Buhari)
Biz bugün bunu, hile-i şeriyye diye diye yapmıyor muyuz? Haramları isteklerimize göre eğip bükmüyor muyuz? İnanç olgularımızdan uzaklaşmıyor muyuz? Kişilik kayıplarımızı, itikadi bozulmalarımızı bu duygular için yapmıyor muyuz? Yeşil pop, yeşil müzikli enstrümantal aletlerde Allah’ı aramıyor muyuz? Nice farz ve vacipleri füruat ve teferruat diyerek hafife almıyor muyuz? Allah’ın farz kıldığı tesettürü defile diyerek podyumlara taşımıyor muyuz?
Kur'an'da Yahudiler için:
“Ne zaman ki, o nehyedildikleri şeylerden isyana koyuldular, biz de onlara ‘aşağılık maymunlar olun’ dedik” (Araf, 166) buyruluyor.
Hitab bize de değil mi? Takvasız ve tahammülsüz ilişkiler, ikbal endişesi ile taşınamayan başörtüsü, düne kadar zemzem suyuna hasret gönüller şimdi isteklerini beş yıldızlı otellerde, zevk ve sefada, özel yazlık ve kışlıklarda gidermiyor mu? Bütün bunlar, hile-i şeriyye ve ruhsat adına yapılmıyor mu? Helallerin haram, haramların helal olduğu bir sistemde hile-i şeriyye olur mu?
Arkadaşım Ali,
Peygamberimiz Efendimiz şöyle buyurur:
“Helaller ve haramlar bellidir. İkisi arasında şüpheli şeyler vardır. Çok kimseler onları bilmezler. Şüpheli şeylerden her kim sakınırsa ırzını da, dinini de kurtarmış olur. Her kim şüpheli şeylere dalarsa, Karun'un etrafında davarları otlatan çoban gibidir. Çok geçmez içeriye dalabilir. Haberiniz olsun, her padişahın kendisine mahsus bir korusu vardır. Gözünüzü açın, Allah’ın yeryüzündeki korusu haram ettiği şeylerdir. İyi bilin ki vücutta bir et parçası vardır. O iyi olursa bütün vücut iyi olur. O bozuk olursa bütün vücut bozuk olur. İşte o et parçası kalptir.” (Buhari-Müslim)
Bu buyruğa dikkat et. “Aklını sıyırmışsın” dediğin nokta buradan başlamaktadır. Haramı ve helali ayırma durumudur, inanç değerlerinin kaybolduğu, nefislerin isteklerine ehven-i şer dendiği bir devirdeyiz. Allah’ın haram kıldıklarından helal çıkmaz. Haram olanın da, ehveni olmaz. Koru koruluktan çıkar, kalpler bozulur. Birçok ilah zuhur eder. “Sen’den başka ilah yoktur, Seni tenzih ederim. Gerçekten de ben zalimlerden oldum” (Enbiya, 87) diyen Yunus (as) gibi kalbi bulamayız.
Böye bir ortamda “kafayı yemişsin” sözüne hak veriyorum. Tağut toplumunu benimsemiş, ulema-ulemaların bulunduğu, din adına ahkam kestiği bir ortamın içindeyiz. Onları uyarmak, belaları üzerine çekmektir. Sistemin bütün imkanlarına karşı gelmek deliliktir. Yerleşmiş bir alışkanlığa göğüs germek hezeyandır. Bu hezeyanları benimseyenlere de ‘kafayı yemiş’ diyorlar.
Yazımı burada kesmek durumundayım, “Marifet iltifata tabidir” sözüne uyuyorum. Ortam müsait oluncaya kadar yazılarıma ara veriyorum. Okuyucularımdan helallik diliyorum. Gazetemize de teşekkür ediyorum. Selam ve dua ile hoşça kalın.

Duran KÖMÜRCÜ 10 Eylül 2007 Vakit