|
Her kim kabul edip alırsa Demakrasi adındaki ilmi yunanı, bilsin ki
inkâr etmiştir nuru Kur'anı!..
(Mustafa Çelik) |
|
"Kerametlerin en büyüğü kötü ahlâkını değiştirmendir." {Sehl b.Abdullah
R.a.} |
|
"Din ile Devlet ikizdir. Bunlardan birisinin kalkması; diğerinin de
kalkması demektir. Kökü olmayan yıkılmaya mahküm olduğu gibi bekçisi
olmayan temel de yıkılır, yok olur." {İsmail Hakkı Bursevî Rh.a.} |
|
"Bugün İslam adına ortaya çıkmış olan hareketlerle, saadet asrında
oluşan hizbullah arasında büyük tezatlar vardır. Bunun sebebi şudur:
Bugün İslam coğrafyasında ortaya çıkmış olan birçok İslamî grubun
zaafiyet ve sapıklığı devletleşme devrelerinin bulunmamasından ileri
gelmektedir. Bazıları tevhidden bahsediyorlar, ama devlet ve hilâfet
noktasında susmayı tercih ediyorlar, öte yandan içerisinde
yaşadıkları müşriki devletin yıkılmasından, tağutlaşan idarecilerin,
kralların ümmetin idaresinden uzaklaştırılmalarından hiç bahsetmiyorlar.
Dolayısıyla çalışma programlarına devletleşme devresini alamayan bu
grublar, Tağutların ve Kralların hakimiyeti altında cahiliyye devletine
katkıda bulunmaya, cahiliyye devletinin istek ve arzularına ortak olmaya
çalışan ruhsuz ve huysuz bir neslin ortaya çıkmasına vesile olmuşlardır.
Bu münasebetle diyoruz ki; devletleşme devresi olmayan hareketler,
Tağuti düzen için güvenlik sibobu olmaktan öteye geçemezler. {Mustafa Çelik} |
|
Ey gâfil insan!
Eey bu harâb olacak
evi tâmir eyliyen!
Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.
Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.
Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.
Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,
Akıllı olanların yapacağı iş değil.
Ey aklını fikrini, dünyâya veren kişi!
Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.
Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,
Yalnız Hak teâlâya ibâdet eylesinler.
Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!
Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!
Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.
Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.
O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.
Ona aldananların hüsrân olur sonları.
İnsanların kalbini bakın ki kazanmaya,
Zîrâ bu sebep olur “Hak rızâsı” almaya.
Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,
Zîrâ lutf-ü ihsânın kulcağızıdır insan.
Sana zarar, sıkıntı gelirse bir kimseden,
Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.
Ey insan! Her işinde unutma hiç Rabbini.
Çıkarma hâtırından, O’nun emirlerini.
Bahşetmiş sana Allah ne mükemmel âzâlar.
O’nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.
Allah’tan başkasından etme ki bir şey talep,
Onlar da, senin gibi âciz birer “Kul”dur hep.
Allah’ın kullarına ver ki neş’e ve sevinç,
Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.
Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,
Gizlesin Allah dahî yârın senin aybını.
Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,
Allah da yardım etsin sana mahşer gününde.
“Ni’metullah Geylânî” |
|
| |
ABD İran'a saldırdı da
ne oldu?
"ABD İran'a
saldırırsa ne olur?" diye sormadan evvel, "ABD İran'a saldırdı da ne
oldu?" diye sormak lazım.
1980'de İran'a savaş açan Irak (daha doğrusu Saddam rejimi), ABD'nin
tam desteğine sahipti.
ABD, Saddam rejimine dünya kadar silah verdi, hatta biyolojik ve
kimyasal silah üretimi için yardımcı oldu, ayrıca büyük miktarda
borç para sağladı.
Avrupa ülkeleri de İran'a karşı Saddam rejiminin yanında yer
aldılar.
Batı, Saddam üzerinden, elbirliği ile, İran İslam Cumhuriyeti'ni
boğmaya çalıştı.
Tam sekiz yıl boyunca bütün güçlerini bu iş için seferber ettiler.
Sonuçta İran, yüzbinlerce insan ve onmilyarlarca dolar kaybetti.
Ama savaşı kaybetmedi!
Üstelik, savaştan sonra, onca yıkıma rağmen, kendini çok daha güçlü
bir şekilde yeniden inşa etti.
***
1980'deki İran yönetimi (1979 devrimiyle işbaşına gelmiş olan
mollalar), siyasi ve askeri tecrübe bakımından sıfırın altında
seyrediyordu.
Devrim rüzgârları İran ordusunun kurmay kadrolarını sağa sola
savurmuştu.
İran'ın yegâne gelir kaynağı olan petrol ihracatında büyük sorunlar
yaşanıyordu.
Teknik imkânlar yetersizdi ve Batı ambargosu bu yetersizliğe tuz
biber ekiyordu.
Had safhadaki yedek parça sıkıntısı cephedeki askerlere kök
söktürüyordu.
O şartlarda ABD ve müttefiklerine karşı destansı bir direniş
sergileyerek bayrağı yükseklerde tutmayı başarmış olan İran'ın
bugünkü şartlarda yazacağı destan çok daha büyük olacaktır inşallah.
***
Şah döneminde ABD'nin şahsiyetsiz bir uydusu olan ve petrol
rezervlerini tüketmekten başka bir şey beceremeyen İran devleti,
İslam Cumhuriyeti'nin kuruluşu sayesinde şahsiyet kazanmış ve
1980-88 savaşından çıkardığı dersler sayesinde de siyasetini,
iktisadını, sanayisini, askeriyesini alabildiğine geliştirerek
bölgesel bir süper güç ve küresel bir aktör haline gelmiştir.
Dün, Şah döneminden kalma ABD yapımı Stinger füzelerinin üç kuruşluk
menziliyle iktifa etmek zorunda kalan İran, bugün kendi uzun
menzilli füzelerini üretiyor.
Dün Suriye'den başka kayda değer müttefiki olmayan İran, bugün
Çin'den Venezüella'ya kadar bir sürü devletle stratejik işbirliği
içinde…
Dün kendi topraklarında tutunabilmek için canını dişine takan İran,
bugün İsrail'in burnunun dibi başta olmak üzere dünyanın bütün
topraklarında düşmanına saldırabilecek durumda…
En önemlisi: ABD askerleri bir an önce sağ salim evlerine dönmeyi
her şeyden önemli görürken, İranlı Devrim Muhafızları alınlarına
şehadet bantları bağlayıp bütün gemileri yakıyorlar!
***
Kerbela hadisesinden günümüze kadar geçen 1300 küsûr yıllık zaman
dilimini 'an' gibi idrak eden Devrim Muhafızları için 1 günlük
savaşla 1000 günlük savaş arasında fark yoktur.
Aşk ve şevklerinde hiçbir azalma olmadan savaşır, verdikleri
şehitlere ve aldıkları yaralara aldırmadan savaşı güle oynaya
uzatırlar.
İran'a saldırmak demek, uzun soluklu bir savaşı göze almak demektir.
Bu, hiç ABD'ye göre değil!
Kesin zafer geciktikçe maneviyatları bozulur ABD askerlerinin
Uzun soluklu savaşlarda solukları kesilir.
***
İkinci Cihan Harbi'ne Nazi Almanya'sının pili bitmek üzereyken dahil
olup 'toplu sonuçları' alan ABD'nin dillere destan askeri karizması
(!), 1950'li yıllardan beri saplandığı bataklıklarda sürüm sürüm
sürünmüyor mu?
Komünizmi Kore topraklarından sileceklerdi, silemediler.
Vietkong'u dize getireceklerdi, getiremediler.
Lübnan'da kontrolü sağlayacaklardı, sağlayamadılar.
Somali'ye vaziyet edeceklerdi, edemediler.
Kararlı bir direnişle karşılaştıkları her yerde darmadağın oldu ABD
orduları.
Irak'ta da darmadağın oluyorlar.
Hem de, Irak direnişinin 'eksik' ve dağınık olmasına rağmen
darmadağın oluyorlar.
1980-88 savaşında kazandığı muazzam tecrübeyi –artı Hizbullah/İslami
Cihad tecrübelerini- kuşanmış ve o savaşta ortaya koyduğu gücü yüze
katlamış bir İran'ın tam kapasiteli mukavemetiyle nasıl baş
edecekler?
Zerre kadar hazırlığı olmadan girdiği uzun soluklu bir savaştan
alnının akıyla çıkan İran, hazırlığın dibini bularak gireceği uzun
soluklu bir savaşta nasıl alt edilecek?
***
Hep söyledim, yine söylüyorum:
Amerikalılar yenilgiye doymadılarsa İran onları doyuracaktır
inşaallah
Hakan Albayrak 28 Mart 2007 Yeni
Şafak
halbayrak@yahoo.com |
|
|
|
|
 Linkler |
|
"EY MÜSLÜMANLAR! İslam'ın meselelerini saklamayın, tahrif edip de
değiştirmeyin. İslam'ın düşmanlarına yaranmak, yağ çekmek veya talep ve
arzularını yerine getirmek, makam ve mevki elde etmeyi, mevcut makam ve
maaşı elden kaçırmamayı göz önüne getirerek, taviz verir müsamaha
gösterirseniz davayı kaybedersiniz!" |
|
"Allah davasını savunanlar hep hakkı tebliğ etmişler, tağutu savunanlar
ise hakkı tebliğ edenlere hep işkence edegelmişlerdir!" |
|
Ey bu vatan
gençleri! Frenkleri taklide çalışmayınız. Âyâ, Avrupa’nın size ettikleri
hadsiz zulüm ve adâvetten sonra, hangi akılla onların sefahet ve bâtıl
efkârlarına ittibâ edip emniyet ediyorsunuz?
Yok, yok! Sefihâne taklit edenler, ittibâ değil, belki şuursuz olarak
onların safına iltihak edip kendi kendinizi ve kardeşlerinizi i’dam
ediyorsunuz.
Âgâh olunuz ki, siz ahlâksızcasına ittibâ ettikçe, hamiyet dâvâsında
yalancılık ediyorsunuz. Çünkü şu surette ittibâınız, milliyetinize karşı
bir istihfaftır ve millete bir istihzâdır.» (Saidi Nursî, Lem’alar sh: 120) |
|
